خلوت تنهایی حسین

k0lbeye-eshgh — Sun, 07 Oct 2007 09:24:59 GMT

گفتمش دل می خری پرسید چند؟ گفتمش دل مال تو تنها بخند. خنده کرد و دل ز دستانم ربود تا به خود بازآمدم از کنارم رفته بود...

گفتمش بي تو چه مي بايد کرد ؟ عکس رخساره ي ماهش را داد .. گفتمش همدم شبهايم کو ؟ تاري اززلف سياهش راداد .. وقت رفتن همه روميبوسيد به من ازدور نگاهش راداد .. يادگاري به همه داد و به من... انتظار سرراهش را داد ..!!

گر نیایی تا قیامت انتظارت می کشم منت عشق از نگاه پرشرابت می کشم ناز چندین ساله ی چشم خمارت می کشم تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم

در پلکهای چشمانت لانه کردم ، پلک نزن خانه خرابم می کنی !!

گفتمش نقاش را نقاشی بکش از زندگی ، با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید ...

k0lbeye-eshgh — Mon, 27 Aug 2007 20:37:34 GMT

پرسيدم عشق چيست:گفت اتش است!گفتم مگر ان را ديده اي؟گفت نه.در ان سوخته ام...

مرگ ان نيست كه در قبر سياه دفن شوم مرگ ان است كه از خاطر تو با همه ي خاطره ها محو شوم...

گوش كردن را ياد بگير !فرصتها گاهي با صداي بسيار اهسته اي در ميزنند...

سرنوشت ننوشت .گرنوشت بد نوشت: اما... اما باور كن!نمي توان سرنوشت را از "سر" نوشت...

روزگاريست در اين كوچه گرفتار توام...با خبر باش كه در حسرت ديدار توام...

گفته بودي كه طبيب دل هر بيماري...پس طبيب دل من باش كه بيمار توام...

شايد زندگي ان جشني نباشد كه ما ارزويش را داشتيم...اما حال كه به ان دعوت شده ايم پس بگذار تا ميتوانيم شاد باشيم...

عظمت عشق را درك كن زيرا به خاكستر وجودت هم رحم نخواهد كرد...!

اي كاش دل هايي كه هنوزم مي طپد واسه بهار ...در امان بمونن از اين بازي تلخ روزگار...

انگاه كه خنده بر لبت ميميرد.چون جمعه پاييز دلم ميگيرد.ديروز به چشمان تو گفتم كه برو...امروز دلم بهانه ات مي گيرد...

k0lbeye-eshgh — Mon, 27 Aug 2007 20:02:51 GMT

تقديم به كساني كه قلب كوچكشان هميشه دريايي ست

امشب ازاون شباست كه دلم مي خواد داد بزنم توشهر اين غريبه ها دردمو فرياد بزنم

مي خوام بگم كه باختمش اما چقد مي خواستمش

احساسی غریب و دوگانه ، گاهی همراه رضایت ، گاهی تا هم آغوشی نفرت ! ! !

کشمکشی است میان ذهن آشفته و دل .

کاش زمانی که تبعید به هستی می شدم در صندقچه وجودم دلی نمی گذاشتم.

کاش می شد در قرنطینه ذهن ، افکار و خاطرات را به دلخواه حبس کرد ،

ای کاش زندانبانش من بودم.

کاش پوچی آینده بر امید امروز پیروز نمی شد.

کاش لااقل در تنهایی می شد بغض را آزاد کرد.

ای کاش می شد دیوارهایی تنهایی را خراب کرد بی آنکه بر سر دیگری می ریخت.!!

کاش بی ترس می شد مرگ را در آغوش گرفت و فشرد

k0lbeye-eshgh — Mon, 23 Jul 2007 17:53:18 GMT

هرگز از انسان توقع عشق پاك را نداشته باش زيرا گل سرخ در مرداب نمي روید

ارزش يک کلام پر از محبت رو وقتي مي فهمي، که
لبخند رو، روي لباي عزيزانت تماشا مي کني

در حيرتم از مرام اين مردم پست
اين طايفه زنده کش مُرده پرست
تا هست به ذلت بکشندش ز جفا
تا مُرد به عزت ببرندش سر دست

بودن را انديشه کرده ايم اما چگونه بودن را نه و آنان که بر آگاهي خويش باور دارند مي دانند که چگونه بايد بود

اگر بدانيد که همه چيز در تغيير است به هيچ چيز دل نمي بنديد

فقط کسي معني دل تنگي را درک مي کند که طعم وابستگي را چشيده باشد

دوست داشتن همیشه گفتن نیست گاه نگاه است و سکوت

k0lbeye-eshgh — Wed, 13 Jun 2007 20:43:51 GMT

دوست داشتم زاغكي بودم خالي از معناي عشق
دوست داشتم كسي بودم اندر وادي عشق
دوست داشتم رها بودم از كمند هر چه دل
دوست داشتم پايي نمي گذاشتم من در غريب سراي گِل
دوست داشتم در ياد نمي داشتم من دوست داشتن را
دوست داشتم هرگز دوست نمي داشتم من از اول مهربان را
دوست داشتم قاصدك بودم در كف باد مست
دوست داشتم مرهمي بودم بردلي كه گشته خالي از هست
دوست داشتم گلي بودم بي خار در باغ دوستي
دوست داشتم نبودم تيغي كه برگيرم ازعشق پوستي
دوست داشتم نسيمي بودم در پيچش موي دوست
دوست داشتم تا كه نگويم هرچه درد دارم من از اوست
دوست داشتم خالي بر گونه اي بودم
دوست داشتم نجواي شبانه اي بودم
دوست داشتم نگيني بر انگشتري بودم
دوست داشتم يا كه تسبيح بر سجاده اي بودم
دوست داشتم شرح فراغم همه رويا بود
دوست داشتم آسمان دوستي بي انتها بود
دوست داشتم نغمه اي نغز بودم در منقار
دوست داشتم جريان رودي بودم بيرون از غار
دوست داشتم سبزينه برگي نو رس بودم
دوست داشتم پختگي ميوه اي نارس بودم
دوست داشتم مهرباني كودكي بودم
دوست داشتم بغض ني لبكي بودم
دوست داشتم ترنم سبز باران بودم
دوست داشتم ريزش زيباي آبشاران بودم
دوست داشتم ايكاش هرگز عاشق نبودم من
دوست داشتم اما مهربان بود همدم من

k0lbeye-eshgh — Tue, 12 Jun 2007 21:27:11 GMT

کاش قلبم درد تنهایی نداشت
سینه ام هرگز پریشانی نداشت
کاش برگهای آخر تقویم عشق
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش می شد راه سخت عشق را
بی خطر پیمود و قربانی نداشت

k0lbeye-eshgh — Fri, 02 Mar 2007 13:53:18 GMT

زيبايي به سيما و صورت نيست به نوري ست كه در دل مي تابد...

هر انساني به واقع دو انسان است يكي آنكه در تاريكي بيدار است و

ديگري آنكه در روشنايي همچنان خواب است...

مراقب افكارت باش كه به گفتار تبديل مي شود .مراقب گفتارت باش كه

به كردار تبديل مي شود.مراقب كردارت باش كه به عادت تبديل مي

شود. مراقب عادتت باش كه به شخصيت تبديل مي شود.مراقب

شخصيت خود باش كه آن سرنوشت تو خواهد بود...

به فراموشي ام مسپار تا طلوع دوباره ي لبخند..... حسین

k0lbeye-eshgh — Tue, 27 Feb 2007 19:33:18 GMT

۱)هرگز متنفر نشو حتي از اون کسي که دوستش داشتي ولي حالا نداري

2) بسيار بخند حتي براي کسي که در بغلش گريه کردي

3) هميشه لبخند بزن حتي به کسي که ازش متنفري

4) نگران نباش حتي اگر ديدي دست رفيقت تو دست ديگريه

۵) از ديگران کم انتظار داشته باش

6) ساده زندگي کن

۷) دوست خوبي داشته باش چون تنها دوسته که برات مي مونه

k0lbeye-eshgh — Thu, 22 Feb 2007 20:38:48 GMT

نـيـسـتــش !
نمی دونم كجاسـت ؟!
چه می كـنـه ؟
ولي مـيـدونـم كـه ندارمـش ...
~~~~~~~~~~~~
هيچ وقت نخواستم كه تو رو با چشمـات به ياد بـيـارم
نمي خواستم كه تو رو ، تو گم ترين آرزوهام ببينم
نميخواستم كه بي تو به ديوارها بگم هنوزم دوستـت دارم ...
آخه تو حول و ولاي پريـشونـيهـام ، تورو نداشتـم !
تو گير و دار اي بابا دل تو هيچ و حال او خوش ،
ای بی ‌مروت ، ديگه دلي ميمـونه كه جور دل كبوتر بـتـپـه ؟!
كـه با تو از جون زندگي اش بـگـه ؟
بگه كه هـنــوز زنـدســـت ؟!
~~~~~~~~~~~~
اگه صدا صداي مـنـه ،
نـفـس اگه نـفـس تو ،
بذار كه اون خوش غيرت هـاش بــدونـن :
كه دل ، ديگه دل من نيست !
نه ديگه اين دل واسه ما دل نـمـيـشـــه ...

k0lbeye-eshgh — Thu, 22 Feb 2007 20:34:18 GMT

محبت را به دل دادن صفای سینه می خواهد

غبار غم ز دل شستن دلی بی کینه می خواهد

رسيدن به اوج كار راحتي نيست ، اما در اوج ماندن كار بسيار سختي است.

زماني عاشق مي شوي كه در قلبت جايي براي عشق وجود داشته باشد.

آينده ار آن توست ، اگر از امروز حداكثر استفاده را ببري تنها زماني پير شده اي كه احساس پيري كني.

توانمندي و قابليت هاي تو به اندازه اي است كه آنها را ببيني.

ياس و نااميدي تنها به دنبال آدم هخاي ضعيف مي گردند.

تاريكي و سكوت شب زيباست به شرط آن كه در تاريكي ، روشن فكر كني.