( romain gary) اين هم سخناني از رومن گاري -

 

نويسنده -

1.نسلي که خود را هدر رفته احساس نکند آشغالي بيش نيست

 

2. روزي با داشتن يک تخم مرغ فکر ميکردم همه دنيا مال من

 

است ولي حالا با داشتن همه دنيا فکر نمي کنم يک تخم مرغ

 

داشته باشم

 

3.سفيد گاهي همان سياه است که خود را جور ديگر جلوه

 

ميدهد

 

منبع : مجله چلچراغ 

 

برگزیده ای از حرفهای بزرگان

 

انسان باید از گذشته رها شود و از میان راه هایی که به او ارائه  می شود ، بهترین را برگزیند .

فقط كفش ميداند كه جوراب سوراخ است يا نه!

امروز همان فردايي است كه ديروز اينقدر منتظرش بودي

انديشه كردن كه چه بگويم به از پشيماني است كه چرا گفتم

برتري نماز اول وقت به نماز اخر وقت ماننداخرت است بر دنيا

غم هايت را جار نزن ، چون همين دردهاي روزگار است كه تو را همچون يك خمير شكل مي دهد و بزرگت مي سازد

ما نمي توانيم ديروز را تغيير دهيم ولي مي توانيم فردايمان را با امروز بسازيم

بهره ما از زندگي به اندازه عشقي است كه ايثار مي كنيم نه به اندازه معشوقي كه بدست مي آوريم

عاشق واقعي كسي است كه معشوق خود را آزاد مي گذارد تا خودش باشد . در عشق اجباري نيست . عشق يعني امكان انتخاب به معشوق دادن . براي آنكه كسي يا چيزي را بدست آوري رهايش كن  !

احتیاط باید کرد همه چیز کهنه می شود و اگر کمی کوتاهی کنیم،عشق نیز

اهداف و آرزوهايت را با توجه به آن چه كه ديگران با اهميت تصور ميكنند، تعيين نكن، زيرا فقط تو ميداني كه چه چيزي برايت بهترين است.

گوش کردن را یاد بگیر ، فرصت ها گاهی به آهستگی در می زنند

اينكه من دست خالي به سوي مردم دراز كنم و كسي چيزي در آن نگذارد بدبختي نيست. بدبختي اين است كه من دست پر به سمت مردم دراز كنم و كسي چيزي از آن برنگيرد

چرا در جستجوی محبت هستید،خود خالق و باعث محبت باشید

    

نازنينم چه دعا بهتر از اين
گريه ات از سر شوق
خنده ات از ته دل
هر غروبت دلشاد

یاعلی

عشق یعنی کوچک کردن دنیا به اندازه ی یک نفر

یا بزرگ کردن یک نفر به اندازه ی یک دنیا

در شهری که مردانش ز نامردی از کور عصا می دزدند

منه ساده دل محبت جستجو کردم

 دلم برايش تنگ است ...

 ^{غصه ميخوردم كفش ندارم...  يكى را ديدم پا نداشت..}

دل میشکنیم

هر کدوم از عزیزان از متنهای من خوششون اومد

و نتونستن کپی کنن در قسمت نظرات بگن من براشون میل می کنم.

کوچیکه همه شما حسین

نفس نفس دوون دوون در پی آرزوهامون

نه شب داریم نه روز داریم بی هدف نگاهمون

ما که میخواستیم دنیا رو تو دستامون برده کنبم

ببین چه جور برده شدیم تو دست پست دنیامون

دنبال میز و صندلی آتیش میدیم به هر دلی

چقدر دلم کرده هوای خونه های کاگلی

عاشقیا به قیمته عشق دیگه بی حرمته

تو دوره دوز و کلک دیوونگی قنیمته

دروغ و نیرنگ و کلک

بازار داغ قیل و قال

وقتی که پای سود میشه

هرچی حروم میشه حلال

از حرمت نون و نمک مونده فقط حرف و حدیث

دیگه کی یادش میمونه معصومی چشمای خیس

دلا و راستی میشم واسه سکه و پول و اعتبار

دیگه چه ارزشی دارن دلای تنگ بیقرار

هیچ کسی برده نمیشه

گرگ بیابونن همه

دنیا رو به ناممون کنن

بازم میگیم خیلی کمه

فقط می تونم اینو بنویسم

صفا و یکرنگی در این دنیا قدیمی شد

به جان حضرت آدم که آدم هم قدیمی شد

به گرد شهر می گردی به دنبال جوانمردی

برو بیهوده می گردی جوانمردی قدیمی شد

 اگردورم ز دیدارت دلیل بی وفایی نیست

وفا آنست که نامت را همیشه زیر لب دارم

تنهایی ام را با تو قسمت میکنم سهم کمی نیست
     گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست

اگه کسی رو دوست داشته باشی.نمی تونی تو چشماش زول بزنی.نمی تونی دوری

شو تحمل کنی.نمی تونی بهش بگی چقدر دوستش داری.نمی تونی بهش بگی

چقدر به اون نیاز داری.واسه همینه که عاشقان دیوونه میشن  .....  

همیشه از خدا یه مونس می خواستم که منو بفهمه، درک کنه، حس کنه، سنگِ صبورم باشه .چه زود خدا به آدمایِ دل شکستش امید می بخشه و دلهایِ خسته و تنهایِ اونارو زنده می کنه.

.... تو بی سر و صدا اومدی تو زندگیم، ساده و بی ریا مثلِ خنده ها و نگاه های معصومانه ات. اسمِ زیبایِ تو را در آسمان به جستجو نشسته و چیده ام.

شاید عشقِ تو والا ترین مقامی است که به افتخارِ آن نائل آمده ام.

دوست دارم روشنی بخشِ زندگیِ من تو باشی تو که تمام ِسلولهایِ تنم رو بنام خودت قباله کرده ای، دوست دارم وقتی به خانه می آیم دست هایِ مهربانِ تو به استقبالِ چشم هایِ منتظرم به پرواز درآیند.

تو زمینی نیستی، تو فرشته ای هستی که خدا بر سرِ راهِ من قرار داده است.

هر شب وقتی  به جستجویِ تو می نشینم آسمان را در نگاهم جا میکنم ناخودآگاه به سجده می روم و تو را می بارانم.

تو شاه بیتِ غزل هایی هستی که جرقه اش را در ذهنم می زنی.

من دیگر از آنِ خودم نیستم بلکه خودم را در تو خلاصه کرده ام. همیشه در خاطراتم دست در دست تو باغچه زندگیمان را در ذهنم به تصویر می کشم.

بی تو تاریکم و با تو یلدایی ترین شبِ سال.

کنارم باش تا آجرهایِ زندگی را رج به رج در زیرِ ایوانِ نگاهت بچینم و بیتوته ای را که سالهاست در زیرِ پلکِ چشمانت بنا کرده ام و با مردمان چشمت به زندگی نشسته ام را به گریه وامدار زیرا در یک چشم بر هم زدن سقفِ آرزوها بر سرم آوار خواهد شد.

فصل حقیقی عشق لحظه ای است

که دریابییم تنها ماییم که عاشقیم

و کس دیگری چون ما عاشق نبوده است

و هیچکس دیگر نیز چون ما عاشق نخواهد بود .

بوسه ای به وسعت تمام احساسات من نسبت به تو

عاشقتم تا ابد