اگردراین دنیا قرار بود جای چیز دیگری باشم دوست داشتم

جای اشک رو گونه هات باشم که تو چشمات متولد بشم

رو گونه هات جاری بشم ورو لبات بمیرم

اگه می دونستی چه قد دوستت دارم

eShGaM

عشق این است که من چترم را روی دلدار بگیرم واو نبیند و هرگز نداند که چرا زیر باران خیس نشد .

هر چی می خوام یه چیزی بنویسم که باهاش قسمتی از دوست داشتنم رو بهت ثابت کنم باز کم میارم

چون واقعا تو انقدر خوب وبزرگوار  هستی که کلمات قادر به بیانشان نیستند

نرگس دوستت دارم

کنارت نشستم و محو تماشای تو شدم، به عمق  چشمانت فرو رفتم، وای خدای

 من! چه دنيای زيبايی را در پشت پرچين نگاهت زندانی کرده ای . پرنده های

چشمانت چه زيبا و دلنشين آواز تنهايی را در نی غربت می نواختند.

دلت انگار دنيای  بکری  است  که  قدمگاه  هيچ  رهگذری نبوده است، به خودم

جرأت می دهم و در گوشه ای  از  آن  بيتوته  می کنم . آهنگِ  دلنشين  قلبت آرامم

می کند و خوابِ هزار ساله ام را می آشوبد.

خدا تو را فرشته آفريده است تا بيايی و تاريکی هايم را نور بپاشی.

با انگشتِ اشاره ات نگاهم را به سوی ديگری می کشانی، آنجا که اسب سپيدی به

پيشواز قدمهايت سر فرود می آورد. ، مرا مهمانِ خنده هايت می کنی و به جايی

می بری که پُر از بویِ عطرِ گيسوانِ توست.

مهتاب کم کم تنهاييمان را سرک می کشد.

آه خدایِ من آنجا را ببين! آسمانِ پر از ستاره را می گويم، بيا سهمِ خود را از

آسمان بچينيم. به سمت شمال نگاهت را بچرخان! ستاره هايمان آنجاست،

می بينی؟

ستاره تو آن يکی است که نورِ بيشتری دارد .

ستاره من به تو زُل زده است و نگاهت را به وضو و عشقت را به رکعت در آورده

است.

دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این دیگر هوای دلبر دیگر نمیکنم

 میخواهمت هنوز و به جان دوست دارمت

               فروغ فرخزاد

  بچه که بودم

  مدام دستم رااز دستان نگرانی که مراقبم بود رها می کردم

  و آرزويم بود که يکبار هم که شده تنها از خيابان زندگی رد شوم .

  حالا که ديگر نمی شود بچه بود و فقط می شود عاشق بود از سر بچگی ،

  هر چه وسط خيابان زندگی سر به هوا می دوم ،

  هيچ کس حاضر نمی شود دستم را بگيرد و

  برای لحظه ای حتی مراقبم باشد .

بلاتكليفم!
مثل كتاب فراموش شده يي
رو نيمكت يه پارک سوت كور
كه باد ديوونه
نخونده ورقش مي زنه

حالا هدف از زندگی چيه؟  

مرد تنهاي شب

یک ترانه قشنگ از جهان 

عــــــــــشق من یادم کن بــــا این که به دلدارم آیی تو که از دردم آگاهی

یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم

 اگه نباشی میمیرم بیا که عمر از سنگ گیرم

  تـــــــــــا هستم با یادت شادم آخه دل بر تو دادم دیگه از غمها آزادم

یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم

اگه نباشی میمیرم بیا که عمر از سنگ گیرم

به انتظار دیدنت به لحظه رسیدنت دل داره پر پر میزنه از سینه ام پر می زنه

به چشمه حیاط من فرشته نجات من شــوق نفسهای منی همیشه رویای منی

یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش ومن مست عشقم

 اگه نباشی میمیرم بیا که عمر از سنگ گیرم

عشق تو در قلب من هدیه جاودانه است برای زنده موندن قشنگترین بها نه است

دوست داشتن تو مثل عطر گل بهاره با تو نفس کشیدن پایان انتظاره

یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من تو مست خویش و من مست عشقم

 اگه نباشی میمیرم بیا که عمر از سنگ گیرم

عشق و دوست داشتن

عشق در لحظه بوجود میاد ولی دوست داشتن در امتداد زمان

عشق معیارها را در هم می ریزد ولی دوست داشتن بر پایه معیارها بنا می شود

عشق ویران کردن خویشتن است ولی دوست داشتن ساختنی عظیم

عشق ناگهان وناخواسته شعله می کشد ولی دوست داشتن از شناخت سر چشمه می گیرد

عشق قانون نمی شناسد ولی  دوست داشتن اوج احترام به مجموعه ای از قوانین طبیعی است

عشق فوران می کند همچون آبشاری عظیم دوست داشتن جاری می شود چون رود خانه بر بستری با شیب نرم اما

عشق رویای شیرین و رویا

رازهای عشق

گفتار های دونالد والترز خیلی کوتاه است گاهی به یک خط هم نميرسد.

اما اگر هر يک از آنها را برای چند بار در روز بخوانيد اثر عميقي در روح شما خواهد داشت.

هر گفتار براي يک روز است .يکي از روزهاي زندگي شما که با تکرار این جملات و ورود مفهمومشان به ضمير ناخود آگاه شما خيلی زيبا تر خواهد شد .

در هر حالي که هستيد به خصوص پيش از خواب يکی از گفتار ها را تکرار کنيد .ابتدا با صداي بلند و کم کم به شکل زمزمه .

آري به همين سادگي...

                                        1. راز  عشق در تواضع است .

بدترین شکل دلتنگی ان است که در کنار او باشی ولی بدانی هرگز به او نخواهی رسید....

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

آموخته ام که چشم پوشی از حقايق آنها را تغيير نمی دهد.

آموخته ام که لبخند ارزانترين راهيست که می شود نگاه را با آن صفا داد.

آموخته ام که وقتی با کسی روبه رو می شوم انتظار لبخند جدی را از سوی من دارد.

آموخته ام که زندگی دشوار است اما من از زندگی سختترم.

آموخته ام که خداوند همه چيز را در يک روز نيافريده پس چه چيزی باعث شد که من بيانديشم که همه چيز را در يک روز می توانم به دست بياورم.

خدایا به هر کس دوست داری بیاموز که عشق بهتر زندگی کردنه

به هر کس بیشتر دوست میداری بیاموزکه دوست داشتن ازعشق فراتر است

 

 

 واسه کسی  که  خیلی  دوستش  دارم

  

مهربان من ،

تقدس نگاه هایت را می ستایم ، 

  بلندترین عرش کبریایی ذهن کوچکم ،  

به وسعت بزرگترین حرم عشق وامیدی که تو مرا داده ای ، 

مهربان من ، 

دستهای مهربانت مرا زندگی می دهد ، وعشق را ،    

یاس های سپید روی زلف های افشانده ات ،  

امیدهایم را به تسخیر زیبا ئیش در آورده ،   

فکرهای کوچکم را در باغچه ی نگاهت خواهم کاشت ، 

تا رشد کند ،   

و فردا از دیوار کوتاه تخیلاتم بالا برود ، 

تکیه کند به امیدواریم به تو، 

وقصه ی دروغین غرور را از ذهن نیلوفرها بزداید،  

       مهربان من ، دست های ناتوان عشقم را بگیر ، 

  پای رفتن تا عمق سکوت زیبایت را تو به من هدیه کن ،

وفردای زیبای ذهن شاپرک را تو در نگاه گل به تصویر بکش   

دوستت دارم های پنهانیم را در لبان چشمه می کارم ، 

 تا شاید چشمه بجوشد ،بغرد ،    

و به تو برساند پیام مرا این چنین  

  مهربان من ،دوستت دارم

 

نام خود عاشق نهادم دلبری یادم نکرد

یار من وقتی که شیرین بود فرهادم نکرد

بر بیابان رفتم و چون آسمان غوغا زدم

عاقبت دلدار من گوشی به فریادم نکرد

در جهان هر دم به ملک درد طوفان می وزد

تک شدم در دار غم آزاده ای شادم نکرد

قلب من در آتش هجران عجب مردانه سوخت

مردی از این بند و دام تیره آزادم نکرد

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...
چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل گلی...
چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...
چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...
چون اب که هميشه پاک نميمونه...

نميخوام بگم که دوستت دارم...
چون منکه اصلا دوستت ندارم...
بلکه من عاشقتم...

چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...

                دیوانه ی عشق

                                  حسین

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بس........

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد

از خود گذشتم تا که تو از پيچ وخمها بگذري
لب بستم از گلايه تو از سر غمها بگذري گوشه گرفتم تا که تو با دنيا دم ساز بشي
پايان گرفتم تا که تو دوباره آغاز بشي درد من بودي وهمدرد نبودي راهه من بودي و همراه نبودي
غم من بودي تو غمخوار نبودي عشق من بودي وفادار نبودي
اشک شدم در پشت برکه غصه ها پنهون شدم

مرد تنهاي شب

عشق عطر و طراوتی است كه بايد با ديگران تقسيم كرد

خدایا

حق است تنها به این دلیل که انسان را از نعمت خون گریستن

برخوردار کردی تو را بنامیم،بستاییم،بپرستیم؟

زاهد افتاده ی درگاه تو باشیم ،صوفی محتاج دریای محبت تو

باشیم؟

خداوندا،هرگز نمی پرستیم چرا عذاب را بدان حد رساندی که

به های های گریه محتاجمان کنی،نمی پرستیم،فقط سپاس

میگویم،که از پی هر عذاب توان ورخصت گریمان دادی...

خداوندا،جز حق گریستن،بلند و با صدا گریستن،و با طنین گریه

دیوارهای خوشونت را فرو ریختن،از تو هیچ نمی خواهیم،

هیچ...

  يا حق

به نام معشوق حقيقی که وفايش ازلی وابدی است

اینم چند تا مطلب قشنگ از دوست عزیزم رامیلا

زندگی حرکت است وصعود .
زندگی تسیلم است ایثار .
کارهایی درست ودر زمان مناسب .
شهامت آغاز ،آگاهی و ایمان به قداست ثانیه ها ،
تنها چیزی است که به آن ها نیازمندی .
آنگاه نو خواهی شد .
که کهنه را سراسر رها کنی .
نباید در همانی که بوده ای ،بمانی .
همیشه راه دیگری به سوی آگاهی پیش روی توست .
بروی ، ببال دگرگون شو .
نیرویی که بدان نیاز مندی از ژرفا به سطح می جوشد.
به خود آگاهی می پیوندد دیگر گونه ات می کند .
تاگی را بجوی.
به توانایی هایت تکیه کن .
حق خود را باور بدار
تا از آن تو گردد.
کاری کن که همه به حقیقت بپیوندند.
ببخش وایثار کن.
اعتماد کن تا بدست آوری.
گل بچین وهدیه کن.
به پیمانت وفادار باش.
در همه چیز زیبایی را ببین.
سخت کوش وخرمند .
بکوش تا بفهمی .
عمرت را با مردم تقسیم کن .
برای خود زمان بساز.
بخند از صمیم دل .
دل بسپار .
بگذار دیگران با تو همراه شوند .
نوها را بیازما .
آهسته رو .
نرم خویی پیشه کن .
خود را باور کن .
به دیگران اعتماد کن .
در آمدن افتاب را بنگر .
به اهنگ باران گوش کن.
به زندگی اعتماد کن .
ایمان داشته باش .
اندیشه های نیکو داشته باش .
و زندگی را ستایش کن .
در همین لحظه از زندگی ...
آزادانه بیندیش.
بردباری را بیاموز.
بیشتر خنده رو باش.
لحظات ناب را دریاب .
پیام پروردگار را به خاطر داشته باش.
دوستانی نو به دست آورد.
دوستان پیشین را دوباره کشف کن .
به آن ها بگو به آن چه که می کنی عاشقی.
به ژرفی احساس کن .
گرفتاری را فراموش کن .
دشمن را ببخش .
امیدوار باش ، ببال ،دیوانه شو ،موهبت ها را بشناس.
دوستت دارم ...
تو زندگی را در درون لمس می کنی ،
تو شهامت آن را داری که بیندیشی ،
ونیروی آن که به چیزی دل ببندی ،
تو با رویاهایت زندگی می کنی ،
ورویاییان بسیار اندکند ،
آری ... اندکند آنان که به رویا باور دارند.

I Iike you ...
you feel life way down inside ,
you have the courage to think ,
and the strength to get in voled.
you are a dreamer ....
and dreamers are too rare ....
for few people believe enough to dream.

آخر اي محبوب زيبا
بعد از اين دير آشنائي
آمدي خواندي برايم قصه ي تلخ جدايي مانده ام سر در گريبان بي تو در شبهاي غمگين بي تو باشد همدم من ياد پيمان هاي ديرين
آن گل سرخي كه دادي در سكوت خانه پژمرد آتش عشق و محبت در خزان سينه افسرد

تورا گم كرده ام امروز و حالا لحظه هاي من گرفتار سكوتي سرد و سنگين اند و چشمانم كه تا ديروز به عشقت مي درخشيدند نمي داني چه غمگين اند عصاي دست پيري بود برايم دستهاي تو چراغ روشن شب بود برايم چشمهاي تونمي دانم چه خواهد شد فقط بي تاب و دلگيرم كجاماندي كه من بي توهزاران بار در هر لحظه مي ميرم

كاش به اشكهاي كودكانه ام رحم مي كردي
كاش توراز درونم را مي ديدي و سفر را فراموش مي كردي!!! كاش هنوز در كنارم بودي و تو را در لحظه لحظه زندگي ام حس مي كردم

تا که بوديم نبود کسی          کشت مارا غم بی همنفسی

تا که رفتيم همه يار شدند     خفتيم و همه بيدار شدند

مرد تنهاي شب

عشقت را ببخش!!!!!!

ارزشت را با مقایسه کردن خود با دیگران پایین نیاور.زیرا همه ما با یکدیگر متفاوتیم.

اهداف و آرزوهایت را با توجه به آن چه که دیگران با اهمیت تصور می کنند،تعیین نکن،زیرا فقط تو می دانی که چه چیزی برایت بهترین است.

با زندگی کردن در گذشته یا آینده ، زیستن در زمان حال را از دست نده.حتی اگر یک روز در زمان حال زندگی کنی،همه روزهای عمرت را زیسته ای.

هنگامی که هنوز چیزی برای بخشیدن داری،هرگز نا امید نشو.

هیچ چیز واقعا به پایان نمی رسد تا لحظه ای که خودت دست از تلاش برداری.

از مواجه شدن با خطرات نترس؛زیرا بدین ترتیب فرصت می یابی که بیا موزی چقدر باید شجاع باشی.

با گفتن اینکه :"یافتن عشق غیر ممکن است" مانع ورود عشق به زندگی خود مشو.

سریع ترین راه دریافت عشق ،بخشیدن آن به دیگران است.

سریع ترین راه از دست دادن آن، محکم نگه داشتن آن است.

رویاهای خود را رها نکن،بدون رویا بودن یعنی بدون امید بودن و ناامیدی یعنی اینکه هیچ هدفی نداری.

زندگی یک مسابقه نیست،بلکه سفری است که هر قدم از مسیر آن را باید لمس کرد و چشید.

امیدوارم که خوشتون بیاد در هر حال چیزی که نوشتم مطابق حال و روزمه و اون چیزایی هست که تو دلمه

روز وصل دوستداران یاد باد    یاد باد آن روزگاران یاد باد

گرچه یاران فارغند از حال من   از من ایشان را هزاران یاد باد

این زمان در کس وفاداری نماند   زان وفاداران و یاران یاد باد

مبتلا گشتم درین بند و بلا    کوشش آن حقگذاران یاد باد

از آن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد

تمام جستجوی دل سوال بی جواب شد

نرفته کام تشنه ای به جستجوی چشمه ها

خطوط نقش زندگی چو نقشه ای بر آب شد

چه سینه سوز آه ها که خفته بر لبان ما

هزار گفتنی به لب اسیر پیچ و تاب شد

نه شور عارفانه ای  نه شوق شاعرانه ای

قرار عاشقانه هم  شتاب در شتاب شد

نه فرصت شکایتی  نه قصّه و روایتی

تمام جلوه های جان  چه آرزو بخواب شد

نگاه منتظر به در  نشست و عمر شد به سر

نیامدِ به خود دگر  که دوره ی شباب شد

جمالت آفتاب هر نظر باد ز خوبی روی خوبت خوبتر باد

کسی کو بسته ی زلفت نباشد چو زلفت در هم و زیر و زِبَر باد

دلی کو عاشق رویت نباشد همیشه غرقه در خون جگر باد

مرا از تُست هر دم تازه عشقی   ترا هر ساعتی حُسنی دگر باد

به نام جنون عشق

عاشق شده ‌بود و می‌ترسيد از رسوايی. غرورش اجازه نمی‌داد عشقش

 را بروز دهد.

 خورشيد تيره شد

بي وفا ، انصافت كجاس ؟
تازگيا سفر مي ري
جاهاي پر خطر مي ري
 بي سر صدا بدون من
 تا ساحل خزر مي ري
 بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا امون مي دي
گل شدي ، دس تكون مي دي
يه جوري به غريبه ها
اداهاتو نشون مي دي
 بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
 تازگيا ، دوري چقدر
ساكت و مغروري چقد
چه كم باهام حرف مي زني
راس راسي مجبوري چقدر
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا طلا شدي
كم شدي ، كيميا شدي
ديگه صدام نمي كني
عين غريبه ها شدي
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا باهان بدي
گفتي ميام ، نيومدي
نگفته بودي انقدر
بازي با قلب و بلدي
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا سرده نگات
ديگه نمي لرزه صدات
برقي كه دنبالش بودم
رفته ديگه از تو چشات
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا را نمي ياي
سر قرارا نمي ياي
زمستونا نيومدي
حالا بهارا نمي ياي
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا كم شدي ، كم
يه عالمه دوري ازم
نمي شه پيدات بكنم
حتي واسه دوست دارم
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا خيال كنم
بايد ازت سوال كنم
خيال داشتن تو رو
تو روياهام محال كنم
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا ، كم مي يارم
به جاي بارون ، مي بارم
يه جوري فرصت بده كه
بگم چه قدر دسوت دارم
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا چه ناز شدي
عجيبي ، عين راز شدي
شعر و ترانتم خوبه
كلي ترانه ساز شدي
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا چه بي حواس
عاشق داري از چپ و راس
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا خيلي زياد
همش تو رو يادم مي ياد
مي ترسم از فكراي تو
بلاهايي سرم بياد
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا عجيب شدي
تنها كه نه ، غريب شدي
به ما كه مي رسي يه كم
نجيب بودي ، نجيب شدي
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا حرف شماس
همش مي گي دست خداس
اما بذار بهت بگم
حسابت از همه جداس
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
تازگيا تو سال نو
بدجور مي ميرم واسه تو
چون مي دوني دوست دارم
ناز نكن از پيشم نرو
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
نامه رسيد به آخرا
بايد سپردت به خدا
فقط يه قولي بده كه
دلت بمونه پيش ما
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
امضاي نامه اولي
سرخه و خيلي مخملي
با عطر كلي گل سرخ
با چشم يه كم عسلي
بي وفا انصافت كجاس
رفتن و نازت مال ماس
بمون كه ثابت بكني
حسابت از همه جداس

گاهی كه دلم

به اندازهء تمام غروبها می گيرد



چشمهايم را فراموش می كنم



اما دريغ كه گريهء دستانم نيز مرا به تو نمی رساند



من از تراكم سياه ابرها می ترسم و هيچ كس



مهربانتر از گنجشكهای كوچك كوچه های كودكی ام نيست



و كسی دلهره های بزرگ قلب كوچكم را نمی شناسد



و يا كابوسهای شبانه ام را نمی داند



با اين همه ، نازنين ، اين تمام واقعه نيست



از دل هر كوه كوره راهی می گذرد



و هر اقيانوس به ساحلی می رسد



و شبی نيست كه طلوع سپيده ای در پايانش نباشد



از چهل فصل دست كم يكی كه بهار است



من هنوز ترا دارم